Loading...درحال بار گذاری ...
پایگاه جبهه جهادگران مجازی - بازخوانی نصایح رهبر انقلاب: اگر از خود مراقبت کنیم، منحرف نمی‌شویم

پایگاه جبهه جهادگران مجازی

آینده از آن امت اسلامیست

قارتال آنلاین - مرجع تخصصی قالب و تم

قارتال آنلاین - ارائه دهنده بهترین ابزارهای وب و بدون تبلیغات

نویسنده: م ک
تاریخ: 26 اردیبهشت 90


رهبر انقلاب در این نصایح اخلاقی که در ابتدای دولت نهم، یعنی مهرماه 84 خطاب به دولتمردان و رئیس جمهور عنوان می‌کنند، می‌فرمایند: وسیله‏‌ى عدم انحراف و پرهیز از انحراف چیست؟ مراقبت از خود. باید مراقب بود. اگر از خود مراقبت کنیم، منحرف نمی شویم.




رهبر انقلاب در مقاطع مختلف نصایحی را متوجه مسئولین کشور می‌کنند که با توجه به دوراندیشی ایشان و نگاه جامعی که نسبت به مسائل کلان جامعه دارند باید آن‌ها را نقشه راه کرد. این نصایح در مواقعی به عنوان مباحث اخلاقی مطرح می‌شوند که حوزه فردی دولتمردان و دیگر مسئولین را در برمی‌گیرد.
در مورد قضایای اخیری که در کشور اتفاق افتاد و به نوعی مدت زمانی کشور را به حاشیه برد، بازخوانی اینگونه نصایح که مخاطب آن در جلساتی همچون مراسم تنفیذ و یا دیدار دولتمردان با رهبری در سال ۸۴ است مفید خواهد بود. در ادامه بخشی از این نصایح را می‌خوانیم.

“در همه‏ى حالات، همین احساسى را که امروز بیان کردید -احساس خدمتگزارى به مردم – براى خودتان حفظ کنید. قدرت اگر با هدفِ خدمت به مردم باشد، عبادت است. شاید هیچ عبادتى بالاتر از عبادتِ مسؤولى نیست که به خاطر تلاش و خدمت به مردم، از راحت و آسایش و امنیتِ خود صرف‏نظر مى‏کند. این روحیه‏ى خدمتگزارى، خاکسارى، تواضع در مقابل مردم و شناخت عظمت مردم را براى خودتان حفظ کنید، که این نعمت بزرگى است.

از خداى متعال لحظه‏یى غافل نشوید. این توفیقات به فضل و لطف الهى به ما داده مى‏شود. باید خود را قابل رحمت و تفضلاتِ روزافزون الهى کنیم. با یاد خدا و با توکل به خدا و با اخلاص در عمل، باید بتوانیم جلب رحمت الهى بکنیم. اگر جلب رحمت الهى شد، همه‏ى مشکلات آسان مى‏شود و موانع از سر راه برخواهد خاست.

اگر صادقانه در راه خدا کار کنیم، خداى متعال به ما کمک خواهد کرد. اگر هدفِ قدرت، منافع مادى شد، قدرت، بزرگترین وزر و وبال براى انسان خواهد بود. کسانى که قدرت و منصب و مقام را براى بهره‏مندى‏هاى خود، پُر کردن کیسه‏هاى خود و دنیاى خود مى‏طلبند، آن‏جایى که منافع آنان با منافع مردم اصطکاک پیدا مى‏کند، نمى‏توانند به نفع مردم کار کنند. قدرت به خودى خود نه نعمت است، نه نقمت؛ اگر براى خدا و براى خدمت شد، نعمت است؛ اگر براى دستاوردهاى مادى و ارضاى هوس‏هاى انسانى شد، مى‏شود نقمت.

امیرالمؤمنین (علیه‏الصّلاةوالسّلام) به ابن‏عباس فرمود: ارزش ذاتى حکومت براى من از این کفش وصله‏خورده کمتر است – «الّا ان اقیم حقاً» – مگر این‏که حقى را اقامه کنم؛ آن وقت قدرت ارزش پیدا مى‏کند. امیرالمؤمنین با معارضانِ همین قدرت به جنگ برمى‏خیزد. قدرتى که براى عدالت و حقیقت است، ارزشمند است؛ این نعمت خداست؛ منتها شیطان باید ما را دچار تسویل نفسانى نکند. نباید اهواء و هوس‏هاى خودمان را به اشتباه جاى آرمانها بگذاریم و خود را توجیه کنیم. به انتقادها و عیوبى که براى ما مى‏شمارند، گوش فرا دهیم و خود را اصلاح کنیم تا وقتى‏که با خداى متعال ملاقات مى‏کنیم، بتوانیم عذر تقصیر داشته باشیم – ما که از تقصیر و قصور خالى نیستیم – بگوییم پروردگارا! ما تلاش و مجاهدت کردیم و آنچه از دست ما برآمد، انجام دادیم؛ نتیجه این شد. اگر نیت خالص شود، این ممکن خواهد شد. اگر نیت خالص نشود، دشوار است که انسان جواب مظالم فراوانى را که در یک جامعه اتفاق مى‏افتد و مسؤولان بالاى کشور – خود بنده و دیگر مسؤولان – خواه و ناخواه در مسؤولیت آنها شرکت و دخالت دارند، بتواند بدهد. انسان نمى‏تواند پیش خداوند متعال خود را از آنها تبرئه کند.

وسیله‏ى عدم انحراف و پرهیز از انحراف چیست؟ مراقبت از خود. باید مراقب بود. اگر از خود مراقبت کنیم، منحرف نمى‏شویم. اگر از خود مراقبت نکنیم، یا از ناحیه‏ى سستى و ضعف در پایه‏ها و مبانى عقیدتى انحراف به انسان روى مى‏آورد، یا از ناحیه‏ى شهوات به انسان روى مى‏آورد. حتّى کسانى که پایه‏ها و مبانى اعتقادى آنها محکم است، شهوات نفسانى بر نگاه و بینش عقلىِ درست و عمیق نسبت به خط و راه و هدف غلبه مى‏یابد و انسان را منحرف مى‏کند؛ که ما مواردش را دیدیم. در این خصوص چند آیه در قرآن هست، اما این آیه که در مورد قضیه‏ى اُحد است، خیلى انسان را تکان مى‏دهد. مى‏فرماید: «انّ الذین تولّوا منکم یوم التقى الجمعان انّما استزلّهم الشیطان ببعض ما کسبوا»؛ یعنى کسانى‏که در ماجراى اُحد دچار آن لغزش خسارتبار شدند و از میدان جنگ رو برگرداندند و این همه خسارت بر نیروى نورسته‏ى اسلام و حکومت اسلامى وارد شد، علتش «ببعض ما کسبوا» بود؛ کارهایى بود که قبلاً سرِ خود آورده بودند. دل دادن به شهوات و هواهاى نفسانى اثرش را این‏طور جاها ظاهر مى‏کند. آیه‏ى شریفه‏ى دیگر مى‏فرماید: به اینها گفته شد انفاق کنید، ولى به تعهد خود عمل نکردند؛ لذا نفاق بر قلب آنها مسلط شد؛ «فا عقبهم نفاقا فى قلوبهم الى یوم یلقونه بما اخلفوا اللَّه ما وعدوه»؛ یعنى وقتى انسان نسبت به تعهدى که با خداى خود دارد، بى‏توجهى نشان داد و خلف وعده کرد، نفاق بر قلب او مسلط مى‏شود.

بنابراین اگر ما بى‏توجهى کنیم و تن به شهوات و هوى‏ها بسپاریم، ایمان مغلوب و عقل مغلوب مى‏شود و هوى‏ و هوس غالب؛ باز هم همان انحرافى که از آن مى‏ترسیدیم، ممکن است پیش بیاید. بنابراین در همه‏ى حالات انسان باید این گمان را داشته باشد که ممکن است لغزش پیدا کند. هیچ‏کس خودش را از این خطر دور نداند. یک نمونه‏ى این قضیه «بَلعم باعورا» است؛ «و اتل علیهم نبأ الذى آتیناه آیاتنا» تا آخر.”

منبع: جهان نیوز

لینکدونی

بنردونی

امکانات سایت


این صفحه را در گوگل محبوب کنید
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات